صدای پای عید می‌آید. عید سر سپردگی و بندگی يعني عید قربان كه پاک‌ترین عیدهاست. عید بر آمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتنِ خویش است. عید قربان عید بر آمدن روزی نو و انسانی نو است. عيد قربان كه پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهي و شعور) و منا (سرزمين آرزوها و رسيدن به عشق) فرا مى رسد، عيد رهايى از تعلقات است. رهايى از هر آن‌چه غيرخدايى است. در اين روز حج گزار، اسماعيل وجودش را - يعنى هر آن‌چه بدان دل‌بستگى دنيوى پيدا كرده است،- قربانى مى‌كند تا سبكبال شود.

و اکنون اين عيد فرا رسيده است ابراهيم، اسماعيلش را به قربان‌گاه آورد، تو چه چيزي را آورده‌اي؟ مقامت؟ آبرويت؟ موقعيتت؟، شغلت؟ پولت؟ خانه‌ات؟ يا املاكت را؟
اين را تو خود بهتر مي‌داني، که براي قرباني چه چيزي را انتخاب کني...                        سیدمحسن